مقایسه تاثیر آموزش مهارت های بنیادین ارتباط موثر با درمان پذیرش و تعهد بر کاهش احساس تنهایی در تیپ c اختلال شخصیت

اختلال شخصیت تیپ C، که شامل ویژگی هایی مانند اضطراب، اجتناب، و حساسیت به انتقاد است، به طور قابل توجهی با احساس تنهایی و انزوای اجتماعی مرتبط است. افراد دارای این اختلال اغلب در برقراری ارتباطات موثر با دیگران دچار چالش می شوند، که به نوبه خود می تواند منجر به تشدید احساس تنهایی شود. هدف این مطالعه مروری، مقایسه تاثیر آموزش مهارت های بنیادین ارتباط موثر و ACT بر کاهش احساس تنهایی در افراد با اختلال شخصیت تیپ C است. این پژوهش سعی دارد تا با مرور پژوهش های پیشین، به تحلیل اثرات و مقایسه این دو روش درمانی در بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش انزوای روانی این افراد بپردازد. این مطالعه مروری با استفاده از تحلیل و مقایسه مطالعات مرتبط در زمینه اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد انجام شده است. مقالات و پژوهش های معتبر از پایگاه های داده معتبر و منابع علمی مختلف گردآوری و مورد تحلیل قرار گرفتند.نتایج بررسی ها نشان می دهد که هر دو روش آموزش مهارت های بنیادین ارتباط موثر و ACT تاثیرات مثبتی بر کاهش احساس تنهایی در افراد با اختلال شخصیت تیپ C دارند. هر دو رویکرد، به ویژه در ترکیب با یکدیگر، می توانند راهبردهای موثری برای کاهش احساس تنهایی و بهبود کیفیت زندگی در افراد دارای اختلال شخصیت تیپ C باشند. ACT از طریق کار بر روی پذیرش و تعهد به ارزش های شخصی، می تواند عمق بیشتری به تغییرات روانی ایجاد شده بدهد، در حالی که آموزش مهارت های ارتباطی، به افراد کمک می کند مهارت های عملی را برای تعاملات اجتماعی به دست آورند. این مطالعه توصیه می کند که استفاده ترکیبی از این دو روش می تواند به عنوان یک مداخله جامع برای کاهش احساس تنهایی و بهبود روابط اجتماعی این افراد موثر باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت تیپ C ، احساس تنهایی ، آموزش مهارت های ارتباطی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) ، روابط اجتماعی ، بهبود کیفیت زندگی