رابطه بین تنهایی، انزوای اجتماعی و افسردگی در دانش آموزان دختر

افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانی در دوران نوجوانی به ویژه در میان دختران است. تحقیقات مختلف نشان داده اند که عوامل متعددی می توانند به بروز افسردگی در این گروه سنی کمک کنند. از جمله این عوامل، تنهایی و انزوای اجتماعی هستند که ممکن است تاثیرات منفی زیادی بر وضعیت روانی نوجوانان بگذارند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تنهایی و انزوای اجتماعی بر افسردگی در دانش آموزان دختر در مقطع متوسطه است. این پژوهش سعی دارد تا ارتباط میان این دو عامل و میزان افسردگی در دانش آموزان دختر را شناسایی کند و نقش آنها را در بروز و تشدید افسردگی بررسی نماید. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی است که به منظور بررسی ارتباط میان تنهایی، انزوای اجتماعی و افسردگی در دانش آموزان دختر انجام شده است. داده ها از طریق سه پرسشنامه استاندارد جمع آوری شدند: پرسشنامه تنهایی (ایزاکسون، ۱۹۹۱)، پرسشنامه انزوای اجتماعی (کاتز و هارنول، ۱۹۸۰) و مقیاس افسردگی بک (BDI). جامعه آماری این تحقیق شامل ۳۰۰ دانش آموز دختر از مدارس متوسطه شهر تهران در سال ۲۰۲۳ بود. نتایج نشان می دهند که تنهایی و انزوای اجتماعی با افسردگی در دانش آموزان دختر همبستگی مثبت و معناداری دارند. به ویژه، انزوای اجتماعی با شدت بیشتری بر افسردگی تاثیر گذاشته است. همچنین، داده ها نشان می دهند که دانش آموزانی که در معرض انزوای اجتماعی بیشتری قرار دارند، علائم افسردگی شدیدتری را تجربه می کنند. با توجه به نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که تنهایی و انزوای اجتماعی عوامل تاثیرگذار و پیش بینی کننده ای در بروز افسردگی در دانش آموزان دختر هستند. این یافته ها بر لزوم ایجاد مداخلات اجتماعی و روان شناختی در مدارس تاکید دارند. تقویت حمایت های اجتماعی و ارتقای مهارت های ارتباطی می تواند در کاهش اثرات منفی تنهایی و انزوای اجتماعی و همچنین کاهش افسردگی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تنهایی ، انزوای اجتماعی ، افسردگی ، دانش آموزان دختر ، مشکلات روان شناختی