مطالعه ابعاد نظام یادگیری بر مبنای یک مدل سازمان یادگیرنده

این مطالعه در نظر دارد ابعاد نظام یادگیری را بر حسب یک مدل سازمان یادگیرنده در جایگاه سازمانی دانشگاه قم به عنوان نمادی از سازمان های آموزشی بررسی کند. این پژوهش به شیوه توصیفی-همبستگی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش از پرسنل پردیس خواهران دانشگاه قم تشکیل شده است که ۱۰۳ نفر از کارمندان به عنوان نمونه آماری در پژوهش مشارکت داشتند. داده های پژوهش بوسیله پرسشنامه جمع آوری شد و بوسیله آزمون های آماری توصیفی، ضریب همبستگی، مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر تحلیل گردید. نتایج شاخص های مطلوبیت برازش نشان دهنده برازش خوب مدل و قابل استفاده بودن نتایج است. بر این اساس مهمترین یافته های این پژوهش نشان داد که بعد تفکر سیستمی از سازمان یادگیرنده بر روی ابعاد مهارت های فردی و مدل های ذهنی در سطح معنی داری (۰.۰۵=α) تاثیر می گذارد. همچنین نتایج نشان دادند که مهارت های فردی بر روی مدل های ذهنی و یادگیری تیمی در سطح (۰.۰۱>α) تاثیر مثبت و معناداری دارد. بعلاوه، نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان دادند که مدل های ذهنی بر روی چشم انداز مشترک و یادگیری تیمی بر روی مدل های ذهنی در سطح (۰.۰۱>α) تاثیر مثبت و معناداری دارد. بعلاوه، تفکر سیستمی کارکنان از سه مسیر الف) تفکر سیستمی-مدل های ذهنی، ب) تفکر سیستمی-مهارت های فردی-یادگیری تیمی-مدل های ذهنی، ج) تفکر سیستمی-مهارت های فردی-مدل های ذهنی بطور غیرمستقیم بر روی چشم انداز مشترک تاثیر می گذارد.

کلیدواژه ها:

سازمان یادگیرنده ، مهارت های فردی ، مدل های ذهنی ، یادگیری تیمی ، دانشگاه قم