تغییرات فصلی و ارزیابی ریسک سلامت تری هالومتان ها در آب آشامیدنی شیراز

به دلیل اثرات سرطان زایی تری هالومتان ها بررسی عوامل موثر بر تشکیل و اثرات نامطلوب آنها به عنوان یکی از محصولات جانبی گندزدایی در آب آشامیدنی ضروری می باشد. لذا در تحقیق حاضر کلیه خواص فیزیکی و شیمیایی، غلظت تری هالومتان ها، ارزیابی ریسک سلامت، پیشگویی مقدار تری هالومتان ها، بررسی میزان عدم قطعیت و عوامل موثر بر ارزیابی ریسک در آب آشامیدنی شیراز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که هدایت الکتریکی، کل املاح محلول، نیترات، سولفات، کلسیم، لیتیم، کل کربن آلی و آمونیوم در محدوده بیشتر از حد استاندارد بودند. همچنین مقادیر تریبرو مومتان (۰.۱۴ تا ۳.۲۱ در زمستان و ۰.۰۶ تا ۰.۱۷ در تابستان میکروگرم بر لیتر)، تری کلرومتان (۱.۹۰ تا ۳.۵۳ در زمستان و ۳.۱۹ تا ۵.۴۴ در تابستان میکروگرم بر لیتر)، برومودی کلرومتان (۰.۶۲ تا ۴.۲۴ در زمستان و ۳.۲۷ تا ۶.۴۱ در تابستان میکروگرم بر لیتر) و دی بروموکلرومتان (۰.۸۲ تا ۲.۴۱ در زمستان و ۰.۶۹ تا ۳.۰۳ در تابستان میکروگرم بر لیتر) همگی در محدوده ایمن و حدمجاز بود. علیرغم ایمن بودن غلظت تری هالومتان ها در آب، نتایج ارزیابی ریسک نشان داد که ریسک سرطان زایی کم قابل قبول برای ساکنان شیراز وجود دارد. نتایج الگوریتم جنگل تصادفی نشان داد که کل کربن آلی مهم ترین عامل در شکل گیری تری هالومتان ها است. نتایج مونت کارلو نشان داد که ۱۰۰ و ۹۹.۹۸ درصد از بچه ها و بزرگسالان شیراز با ریسک کم سرطان زایی قابل قبول مواجهه هستند. وزن، غلظت تری هالومتان ها و میزان تنفس مهم ترین عوامل موثر بر ارزیابی ریسک هستند. لذا با توجه به اثرات نامطلوب مشاهده شده در تحقیق حاضر، مسئولان باید اقدامات لازم و ضروری برای محافظت ساکنان اتخاذ نمایند.

کلیدواژه ها:

گندزدایی ، خصوصیات فیزیکوشیمیایی ، تری هالومتان ها ، ارزیابی ریسک سلامت ، الگوریتم جنگل تصادفی ، شبیه سازی مونت کارلو ، آنالیز حساسیت