یادگیری ترکیبی حضوری- مجازی به عنوان نوآوری آموزشی (فرصت ها، چالش ها و الزامات اجرایی)

تحولات فناورانه، تغییر انتظارات یادگیرندگان و تجربه جهانی آموزش در دوران و پس از همه گیری کووید-۱۹، نظامهای آموزشی را به بازاندیشی در روشهای سنتی آموزش سوق داده است. در این میان یادگیری ترکیبی (Blended Learning) به عنوان یکی از مهمترین نوآوریهای آموزشی قرن بیست و یکم مطرح شده است. این رویکرد با تلفیق آموزش حضوری و مجازی تلاش میکند از ظرفیتهای هر دو شیوه برای ارتقای کیفیت یادگیری بهره برداری کند. هدف مقاله حاضر، بررسی یادگیری ترکیبی به عنوان یک نوآوری آموزشی، تبیین مبانی نظری، تحلیل مزایا و چالشها و بررسی الزامات اجرایی آن با اتکا به پژوهشهای جدید داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که یادگیری ترکیبی در صورت طراحی آموزشی مناسب، توانمندسازی معلمان و حمایت نهادی، می تواند به بهبود یادگیری، افزایش مشارکت و توسعه مهارتهای آموزشی قرن ۲۱ منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، نوآوری آموزشی ، آموزش عالی فناوری ، آموزشی تغییر آموزشی.