پیش بینی فرسودگی زناشویی کارکنان زن فرماندهی انتظامی بر اساس ابرازگری هیجانی و مهار ت های ارتباطی با تاکید بر فرهنگ خانواده

وجود تعارض از مسائل جدانشدنی در روابط زناشویی است و عدم حل آن موجب پدیدآمدن آثار مخرب در خانواده می شود که یکی از آن ها فرسودگی زناشویی است. این پژوهش، با هدف پیش بینی فرسودگی زناشویی براساس ابرازگری هیجانی و مهارت­ های ارتباطی با تاکید بر فرهنگ خانواده انجام گرفته شده است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را زنان متاهل شاغل در فرماندهی انتظامی شهر تبریز تشکیل دادند. به­علت محرمانه ­بودن داده ها، به جامعه آماری پژوهش دسترسی نداشتیم و حدود ۱۰۰ نفر به شیوه نمونه­ گیری از نوع غیر تصادفی دردسترس انتخاب شدند. ابزار های این پژوهش، پرسشنامه های دل­زدگی زناشویی پاینز (۱۹۹۶)، ابرازگری هیجانی کینگ آمونز (۱۹۹۰) و مهارت های ارتباطی مرادی (۲۰۰۰) بودند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و با استفاده از نرم­ افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند. بین ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی با فرسودگی زناشویی رابطه معنی ­دار وجود دارد (۰۵/۰≥P). همچنین، نتایج رگرسیون نشان داد که ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی قادر به پیش بینی فرسودگی زناشویی هستند.  بنابراین، با توجه به اهمیت دل­زدگی زناشویی و نقش تعیین­ کننده ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی در پیش بینی آن، لزوم توجه به آگاه ­کردن افراد در رابطه با ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی ضرورت می یابد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی زناشویی ، ابرازگری هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، فرهنگ خانواده