مدل سازی عوامل موثر بر بهره وری منابع انسانی (مطالعه ای کیفی با استفاده از روش فراترکیب)

با توجه ضرورت شناسایی عوامل موثر بر بهره وری منابع انسانی در قالب چارچوبی منسجم و یکپارچه، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و مدل سازی عوامل موثر بر بهره وری منابع انسانی طراحی و اجرا گردید. پژوهش از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش در دسته پژوهش های کیفی قرار می گیرد که با روش فراترکیب انجام شد. با توجه به ماهیت روش فراترکیب، جامعه آماری پژوهش را مطالعات پیشین تشکیل می دهند که در این میان پس از جستجو و یافتن منابع موجود، از طریق بررسی و ارزیابی عنوان، چکیده و محتوای منابع یافت شده نسبت به انتخاب منابع مناسب جهت انجام پژوهش به عنوان نمونه، اقدام شد. داده های لازم نیز از طریق بررسی یافته های منابع منتخب گردآوری گردید. پس از تحلیل داده های گردآوری شده، عوامل موثر بر بهره وری منابع انسانی در قالب ۴ مضمون اصلی عوامل فردی (متشکل از مضامین فرعی عوامل دانشی، عوامل نگرشی و عوامل مربوط به مهارت و توانایی)، عوامل گروهی (در بر دارنده مضامین فرعی عوامل دورن گروهی و عوامل برون گروهی)، عوامل شغلی (با دو مضمون فرعی عوامل مربوط به محیط شغل و عوامل مربوط به شغل) و عوامل سازمانی (متشکل از سه مضون فرعی عوامل فرهنگی، عوامل مربوط به ساختار سازمانی و عوامل مربو ط به فرایندهای سازمانی) مدل سازی شدند. نتایج، حاکی از این واقعیت است که رفع مشکلات بهره وری منابع انسانی و یا بهبود و ارتقای بهره وری کارکنان نمی تواند موضوعی تک بعدی نگریسته شود و مدل های تک متغیره و خطی ساده از کفایت لازم جهت پاسخگویی به مشکلات و چالش های مربوط به بهره وری منابع انسانی در سازمان ها برخوردار نیستند.

کلیدواژه ها:

بهره وری ، بهره وری منابع انسانی ، فراترکیب