طراحی و اعتبارسنجی پرسشنامه تمایل به نگارش دانشگاهی و بررسی میزان رضایت مندی دانشجویان مقطع کارشناسی از روش تدریس مهارت نگارش دانشگاهی

نگارش کتاب ها و مقاله های علمی از جمله راه های موثر در انتقال دانش است. از این رو دانشجویان باید در انتخاب سبک نگارش خود دقت کنند تا بتوانند یادگیری موفقی در این مهارت داشته باشند. با توجه به اینکه زبان ارتباط در محیط های دانشگاهی زبان نوشتار است، انتظار می رود دانشجویان تمایل زیادی نسبت به مهارت نگارش نشان دهند؛ با این حال نگاه کوتاهی به چالش های پیش روی دانشجویان در این مهارت تفاوت عمده ای را نشان می دهد. بنابراین در پژوهش حاضر برای پرکردن شکاف موجود، به طراحی و اعتبارسنجی پرسشنامه تمایل به نگارش دانشگاهی پرداخته شده است. بدین منظور ابتدا گویه ها در دو دسته اصلی تمایل به نگارش عمومی و تمایل به نگارش دانشگاهی طبقه بندی شدند سپس براساس آن مقیاسی متشکل از ۱۲ گویه طراحی شد و جهت اعتباریابی در اختیار ۲۰۲ نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه فردوسی مشهد قرار گرفت. پایایی پرسشنامه تمایل به نگارش دانشگاهی و زیرسازه های آن با آزمون آلفای کرونباخ بررسی شد که مطلوب بودند. روایی پرسشنامه نیز با استفاده از روش تحلیل عاملی تاییدی و آزمون تک عاملی هارمن سنجیده شد و بدون حذف گزین ه ای مورد تایید قرار گرفت. برای بررسی میزان رضایت مندی دانشجویان از روش تدریس استاد و تاثیر آن بر تمایل به نگارش دانشگاهی ۴ سوال کیفی از دانشجویان مورد نظر پرسیده شد. طبقه بندی نظرات با نرم افزار مکس کیودا نشان داد بیش از ۵۴/۴۶ از دانشجویان معتقدند که روش تدریس معمول و سنتی نمی تواند در میزان تمایل به نگارش دانشجویان اثرگذار باشد؛ بنابراین به نظر می رسد روش های نوین تدریس برای مهارت نگارش دانشگاهی باید مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تمایل به نگارش دانشگاهی ، تمایل به نگارش عمومی ، نگارش دانشگاهی ، رضایت مندی ، روش تدریس