تاثیر بازاندیشی آموزش بر رقابت پذیری نیروی کار و موفقیت تجاری در عصر هوش مصنوعی

هدف پژوهش حاضر به بررسی تاثیر بازاندیشی در سیستم های آموزشی و تطبیق آن ها با نیازهای جدید بازار کار بر رقابت پذیری نیروی کار و موفقیت تجاری در عصر هوش مصنوعی پرداخته بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی بود و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی از نوع همبستگی محسوب می شد. جامعه آماری پژوهش مدیران و کارکنان شرکت پتروشیمی مسجدسلیمان به تعداد ۴۰۰ نفر بودند که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۹۶ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و افراد نمونه نیز با روش نمونه گیری تصادفی ساده گزینش شدند. نتایج پژوهش نشان دادند که بازاندیشی آموزش بر رقابت پذیری نیروی کار تاثیر مثبت و معناداری داشت؛ زیرا مقدار نسبت بحرانی (۱۴/۷) بزرگ تر از ۹۶/۱ بود و سطح معنی داری (۰۰۱/۰) نیز کم تر از ۰۵/۰ بود. در مورد تاثیر بازاندیشی آموزش بر موفقیت تجاری نیز، از آن جا که مقدار نسبت بحرانی (۰۶۷/۵) بزرگ تر از ۹۶/۱ بود و سطح معنی داری (۰۰۱/۰) کم تر از ۰۵/۰ بود، می توان بیان کرد که این تاثیر نیز مثبت و معنادار بود. همچنین، یافته های تحقیق نشان دادند که بازاندیشی در آموزش و به روزرسانی مداوم برنامه های آموزشی تاثیرات عمیق و معناداری بر رقابت پذیری نیروی کار و موفقیت تجاری شرکت های صنعتی داشت. به ویژه در عصر هوش مصنوعی و تحولات تکنولوژیک، ارتقای مهارت های فنی و تخصصی برای کارکنان ضروری و آموزش مهارت های نرم و مدیریتی نیز به مدیران و کارکنان در سطوح مختلف سازمان کمک می کند تا در مواجهه با چالش های پیچیده و تغییرات سریع بازار، عملکرد بهتری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رقابت پذیری ، نیروی کار ، موفقیت تجاری ، بازاندیشی آموزشی