ارتباط بین سبک زندگی فعال، سلامت روان و بهره وری در سازمان های شهری

سبک زندگی فعال، به عنوان یکی از مولفه های مهم سلامت جسمانی و روانی، نقش بسزایی در بهبود عملکرد و بهره وری کارکنان سازمان های شهری دارد. تحقیقات نشان داده اند که فعالیت بدنی منظم، تغذیه سالم، خواب کافی و مدیریت استرس می تواند علاوه بر ارتقای سلامت جسمی، سلامت روان و رضایت شغلی را نیز افزایش دهد. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین سبک زندگی فعال، سلامت روان و بهره وری در کارکنان سازمان های شهری بود. این مطالعه از نوع کاربردی-توصیفی تحلیلی با رویکرد کمی انجام شد. جامعه آماری شامل تمام کارکنان سازمان های شهری کلان شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سبک زندگی فعال، پرسشنامه سلامت روان و پرسشنامه بهره وری شغلی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند و آزمون های آماری شامل همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل واریانس به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که بین سبک زندگی فعال و سلامت روان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و افرادی که سبک زندگی فعال تری دارند، سلامت روان بالاتر و بهره وری شغلی بیشتری از خود نشان دادند. تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد که سبک زندگی فعال می تواند ۴۲ درصد تغییرات سلامت روان و ۳۵ درصد تغییرات بهره وری شغلی را پیش بینی کند. یافته ها همچنین نشان داد که مدیریت استرس، فعالیت بدنی منظم و خواب کافی بیشترین تاثیر را بر سلامت روان و بهره وری داشتند. نتیجه گیری کلی تحقیق حاکی از آن است که ارتقای سبک زندگی فعال کارکنان سازمان های شهری می تواند سلامت روان و بهره وری شغلی را افزایش دهد و پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی، کارگاه های ترویجی و سیاست های حمایتی سازمانی برای ترویج سبک زندگی فعال در محیط کار طراحی شود.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی فعال ، سلامت روان ، بهره وری شغلی ، کارکنان سازمان های شهری ، مدیریت استرس