تاثیر تکنیکهای روانشناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش خلاقیت در محیط های کاری

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تکنیکهای روانشناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش خلاقیت در محیطهای کاری پرداخته است. با توجه به اهمیت خلاقیت در بهبود عملکرد سازمانی و نوآوری این مطالعه تلاش کرده است تا رابطه بین ذهن آگاهی و خلاقیت کارکنان را مشخص کند و مکانیزمهای اثر گذاری آن را مورد تحلیل قرار دهد. این پژوهش به روش ترکیبی کمی و کیفی انجام شد. در بخش کمی از یک طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل کارکنان سازمانهای مختلف بود که از میان آنها نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند گروه آزمایش در یک دوره آموزشی ذهن آگاهی شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد ذهن آگاهی و خلاقیت بود در بخش کیفی نیز با استفاده از تحلیل محتوای مصاحبه های نیمه ساختاریافته، تجربیات شرکت کنندگان از تاثیر ذهن آگاهی بر خلاقیت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیلهای آماری نشان داد که تمرینهای ذهن آگاهی تاثیر معناداری بر افزایش خلاقیت کارکنان دارد آزمونهای همبستگی پیرسون و اسپیرمن نشان دادند که بین ذهن آگاهی و خلاقیت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ،همچنین، تحلیل رگرسیون خطی نشان داد که ذهن آگاهی پیش بینی کننده ی معناداری برای خلاقیت .است در بخش ،کیفی شرکت کنندگان گزارش کردند که ذهن آگاهی باعث بهبود تمرکز کاهش استرس و افزایش انعطاف پذیری شناختی شده که به رشد خلاقیت آنها کمک کرده است. یافته های پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی از طریق مکانیزمهایی مانند افزایش تمرکز کاهش اضطراب و تقویت تفکر انعطاف پذیر موجب ارتقای خلاقیت در محیطهای کاری می.شود این نتایج با پژوهشهای پیشین همخوانی دارد و نشان میدهد که پیاده سازی برنامه های ذهن آگاهی در سازمانها میتواند عاملی موثر در افزایش نوآوری و بهره وری باشد بر این اساس، پیشنهاد میشود که مدیران و سازمانها با طراحی دوره های آموزشی ذهن آگاهی بستر مناسبی را برای بهبود خلاقیت کارکنان فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، خلاقیت ، سازمانی ، تکنیکهای روانشناختی ، عملکرد شناختی