تاثیر طراحی محیطهای تعاملی بر بهبود مهارتهای شناختی کودکان مبتلا به اوتیسم

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر طراحی محیطهای تعاملی بر بهبود مهارتهای شناختی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم می باشد. روش پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شده است. جامعه آماری را کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم در مرکز فوق تخصصی درمان اوتیسم شهر تهران تشکیل می دهد. ۳۰ نفر از کودکان به روش تصادفی در دستره انتخاب و به تعداد برابر (۱۵) نفر در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. ابزار گردآوری داده های پژوهش، مقیاس تجدیدنظر شده هوش وکسلر کودکان (۱۹۶۹) می باشد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از تحلیل کواریانس استفاده حاکی از آن است که مولفه های موثر بر طراحی محیطهای تعاملی بر بهبود مهارتهای شناختی کودکان کبتلا به اوتیسم شامل درک کلامی و استدلال ادراکی تاثیر معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

محیطهای تعاملی ، مهارتهای شناختی ، کودکان ، اوتیسم