نقش تجارب اولیه در شکل گیری هوش اجتماعی کودکان یک بررسی مبتنی بر روانشناسی رشد

تجربیات اولیه زندگی کودک که ناشی از تعاملات با والدین، خواهر و برادر، همسالان و سایر افراد مهم در زندگی و همچنین محیط، نقش مهمی در رشد ابعاد مختلف وجودی کودک ایفا می کنند. این تجربیات می توانند بر نحوه تفکر، احساس و رفتار افراد در سالهای بعدی زندگی تاثیر بگذارند. همچنین این تجارب، رشد اجتماعی کودک مانند تعاملات با همسالان و معلمان را نیز جهت دهد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر تجارب اولیه بر هوش اجتماعی کودکان مقطع ابتدایی در شهر شیراز است. این پژوهش از نوع تحلیلی توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل ۳۰۰ کودک از پنج مدرسه ابتدایی شهر شیراز است که به طور تصادفی از میان مدارس مختلف انتخاب شده اند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی کودکان (MESSY) و پرسشنامه کیفیت زندگی کودکان TOPQOL می باشد. نتایج نشان داد که تجارب اولیه، به ویژه تعاملات با والدین و محیط آموزشی، تاثیر زیادی بر هوش اجتماعی کودکان دارند. نتایج پژوهش اظهار می دارد که محیط های حمایتی و توجه به تجارب اجتماعی اولیه می توانند به تقویت مهارت های اجتماعی کودکان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

هوش اجتماعی کودکان ، تعاملات ، تجارب اولیه ، رشد