رابطه فعالیت بدنی با هورمون های تیروئیدی در زنان باردار

زمینه و هدف: بارداری با تغییرات آناتومیک و فیزیولوژیک بسیاری همراه است و بارداری سالم، مستلزم تطابق متابولیک وهورمونی است که هیپوتالاموس، هیپوفیز، پاراتیروئید و آدرنال را درگیر می کند. مطالعات نشان داده اند که تغذیه مناسب به همراه فعالیت های بدنی نیز می توانند اثرات مثبتی بر پاسخ های هورمونی داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه فعالیت بدنی با هورمون های تیروئیدی در زنان باردار بود.

مواد و روش ها: در این مطالعه علمی- مقایسه ای یا پس رویدادی ۶۰ نفر از مادران باردار (میانگین وزن ۵۹/۸±۹۲/۶۴ و قد ۳۰/۷±۸۸/۱۶۱) مراجعه کننده به آزمایشگاه دکتر بازیاری شهر شیراز (جهت غربالگری سلامت خود و جنین) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت اندازه گیری هورمون های تیروئیدی، ۵ سی سی خون از ورید قسمت قدامی آرنج گرفته شد و جهت اندازه گیری فعالیت بدنی از پرسشنامه استاندارد PPAQویژه زنان باردار استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق از آزمون های آماری کالموگروف- اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد (۰۵/۰≥P).

نتایج: نتایج نشان داد رابطه معنی داری بین فعالیت در منزل (۹۰/۰=P)، فعالیت نقل و انتقال (۵۹/۰=P)، فعالیت محیط کار (۳۴/۰=P)، فعالیت های ورزش و سرگرمی (۲۹/۰=P) و کل فعالیت بدنی (۲۵/۰=P) با TSH وجود ندارد. همچنین رابطه معنی داری بین فعالیت در منزل (۹۴/۰=P)، فعالیت نقل و انتقال (۵۶/۰=P)، فعالیت محیط کار (۱۴/۰=P)، فعالیت های ورزش و سرگرمی (۷۸/۰=P) و کل فعالیت بدنی (۵۱/۰=P) با T۴ وجود ندارد و در نهایت رابطه معنی داری بین فعالیت در منزل (۱۱/۰=P)، فعالیت نقل و انتقال (۲۰/۰=P)، فعالیت محیط کار (۴۴/۰=P)، فعالیت های ورزش و سرگرمی (۴۱/۰=P) و کل فعالیت بدنی (۸۲/۰=P) با T۳ وجود ندارد.

نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر به نظر می رسد هورمون های تیروئیدی در دوره باردار تحت تاثیر فعالیت های ورزشی قرار نمی گیرند.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، هورمون های تیروئیدی ، بارداری