سیاست گذاری توسعه پایدار شهری: تحلیل عوامل موثر بر شکل گیری و گسترش فیزیکی شهر بناب

توسعه فیزیکی شهرهای ایران طی دهه های اخیر، به ویژه در شهرهای میانی مانند بناب، به صورت شتابان و اغلب بدون برنامه ریزی منسجم رخ داده است. این روند، به ناپایداری های اجتماعی، اقتصادی، و زیست محیطی منجر شده و چالش هایی نظیر تخریب اراضی کشاورزی، افزایش آلودگی، و ناکارآمدی زیرساخت های شهری را به دنبال داشته است. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر توسعه فیزیکی شهر بناب و تدوین سیاست های شهرسازی پایدار انجام شده است. داده ها از سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، آمارنامه شهر بناب، و طرح های فرادست شهری (بازنگری طرح تفصیلی) گردآوری شده اند. روش پژوهش آمیخته (ترکیبی از روش های کمی و کیفی) است و از تکنیک های دیمتل، تحلیل شبکه ای و ضریب هماهنگی کندال برای تحلیل داده ها استفاده شده است. یافته ها نشان می دهند که توسعه فیزیکی بناب تحت تاثیر عوامل طبیعی (مانند توپوگرافی هموار و اقلیم مناسب)، اقتصادی (رشد بخش خصوصی و تقاضای زمین)، و اجتماعی (مهاجرت و افزایش جمعیت) بوده است. این توسعه، اغلب نامتعادل و با پیامدهای منفی مانند تخریب اراضی کشاورزی و افزایش هزینه های زیرساختی همراه بوده است. سیاست های پیشنهادی شامل تقویت توسعه میان افزا، کنترل مرزهای شهری، و حفظ اراضی کشاورزی برای دستیابی به توسعه پایدار است.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری شهری ، توسعه پایدار ، گسترش فیزیکی ، بناب.