بررسی نقش میانجی شک و تردید حرفه ای در ارتباط بین تجربه حسابرس و رفتارهای ناکارآمد حسابرسی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی شک و تردید حرفه ای در ارتباط بین تجربه حسابرس و رفتارهای ناکارآمد حسابرسی است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف در گروه پژوهش های کاربردی و از جهت روش پژوهش در زمره پژوهش های توصیفی - پیمایشی قرار می گیرد. حسابداران رسمی شاغل در سازمان حسابرسی (۱۸۴ نفر) جامعه آماری این پژوهش را تشکیل داد. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران با جامعه معلوم استفاده شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران با جامعه معلوم ۱۲۵ نفر است. ابزار اندازه گیری داده های پژوهش، پرسشنامه است. پرسشنامه استاندارد هرت (۲۰۱۰) برای سنجش شک و تردید حرفه ای، پرسشنامه استاندارد آرمگا زارفر (۲۰۱۵) برای سنجش تجربه حسابرس و پرسشنامه استاندارد خیرالهی و همکاران (۱۳۹۶) برای سنجش رفتارهای ناکارآمد حسابرسی استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر متخصصان امر تائید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ معادل ۷/۰ مورد تائید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و SMART PLS نسخه ۳ استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که شک و تردید حرفه ای در ارتباط بین تجربه حسابرس و رفتارهای ناکارآمد حسابرسی نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

شک و تردید حرفه ای ، تجربه حسابرس ، رفتارهای ناکارآمد حسابرسی