اثر هشت هفته مصرف عصاره کروستین همراه با تمرین هوازی بر بیان ژن VEGF و اندوتلین -۱ بافت قلب موش های دیابتی سالمند
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: دیابت از عوامل خطر اصلی بیماری های قلبی عروقی هستند که منجر به اختلال در عملکرد اندوتلیال و رگزایی معیوب می شوند .مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته مصرف عصاره کروستین همراه با تمرین هوازی بر بیان ژن VEGF و اندوتلین -۱ بافت قلب موش های پیش دیابتی و دیابتی سالمند انجام گرفت روش بررسی: در این کارآزمایی تجربی، ۲۵ سر موش نر c۵۷bl۶ ماده سالمند مبتلا به دیابت با سن ۱۴-۱۶ هفته و وزن ۳۰-۳۵ گرم به گروه¬های ((۱)دیابتی (۲)دیابتی+تمرین هوازی(۳)دیابتی+کروستین(۴)دیابتی+تمرین هوازی+کروستین و(۵)کنترل سالم تقسیم شدند.. گروه¬ه تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته تمرین هوازی تناوبی انجام دادند و دوز mg/kg ۴۰ استروپتوزتوسین (STZ) تزریق شد. همچنین کروستین را mg/kg/day ۳۰ به صورت تزریق صفاقی دریافت کردند.م.جهت تجزیه و تحلیل داده¬ها از آزمون آنالیز واریانس یک¬راهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (۰۵/۰≥P). یافته¬ها: مقادیر بیان¬ژنی VEGF و اندوتلین ۱ در گروه دیابت به طور معنی داری بالاتر از سایر گروهها بود (۰۵/۰≥P)؛ مقادیر بیان ژنی VEGF و اندوتلین ۱ در گروه دیابتی+تمرین هوازی و دیابتی+کروستین و دیابتی+تمرین هوازی+کروستین به طور معنی داری پایین تر از گروه دیابتی بود (۰۵/۰≥P). نتیجه¬گیری: به نظر می¬رسد هوازی تناوبی و کروستین هم به تنهایی و هم به طور همزمان در بهبود آنژیوژنز در بافت قلب مبتلا به دیابت موثر باشند. لذا استفاده از هوازی تناوبی و کروستین در شرایط دیابتی سالمندی توصیه می¬شود.
نویسندگان
گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
استاد،گروه فیزیولوژی دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
گروه فیزیولوژی ورزش، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران