تاثیر تمرینات تناوبی با شدت متوسط همراه با مکمل امگا-۳ بر مقاومت به انسولین در رت های ویستار چاق مبتلا به دیابت نوع ۲

زمینه و هدف: تمرینات هوازی و مصرف امگا-۳ به عنوان مداخلات غیردارویی موثر در مدیریت دیابت شناخته می شوند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرینات تناوبی هوازی با شدت متوسط (MIIT) همراه با مصرف امگا-۳ بر مقاومت به انسولین در رت های ویستار چاق مبتلا به دیابت نوع ۲ بود.

مواد و روش: در این مطالعه تجربی، ۱۵ سر رت ویستار نر سه ماهه با وزن ۲۰۰ تا ۲۲۰ گرم به صورت تصادفی در پنج گروه کنترل (رژیم غذایی استاندارد)، دیابت، دیابت + ورزش، دیابت + مکمل و دیابت + ورزش + مکمل تقسیم شدند. چاقی با رژیم غذایی پرچرب و فروکتوز بالا القا گردید و دیابت با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین ایجاد شد. پروتکل تمرین شامل هشت هفته MIIT بود و مکمل امگا-۳ به صورت روزانه ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم روغن ماهی به مدت شش هفته مصرف شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی مورد بررسی قرار گرفتند.

یافته ها: ایجاد دیابت موجب افزایش معنادار سطوح گلوکز، انسولین ناشتا و شاخص HOMA-IR نسبت به گروه کنترل شد (۰۰۱/۰>P). در گروه دیابت + مکمل کاهش معناداری در سطح گلوکز و مقاومت به انسولین نسبت به گروه دیابت مشاهده گردید (۰۵/۰>P). همچنین، گروه دیابت + ورزش + مکمل به طور معناداری کاهش سطوح گلوکز، انسولین ناشتا و HOMA-IR را نسبت به گروه دیابت نشان داد (۰۵/۰>P).

نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهد که استفاده از مکمل امگا-۳ بخصوص با تمرین MIIT می تواند اثرات مثبتی بر کنترل متابولیک دیابت نوع ۲ داشته باشد.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع ۲ ، چاقی ، تمرین تناوبی با شدت متوسط ، امگا-۳ ، مقاومت به انسولین