مقایسه عناصر ترسیمی در نقاشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم و کودکان عادی بر اساس مقیاس عناصر صوری هنردرمانی (FEATS)

هدف پژوهش مقایسه عملکرد ترسیمی کودکان اوتیسم سطح بالا و بهنجار بر اساس مقیاس عناصر صوری هنر درمانی بود. روش پژوهش توصیفی- مقایسه ای و حجم نمونه ۳۰ دانش آموز (۱۵) دانش آموز اوتیسم سطح بالا و ۱۵ دانش آموز عادی از بین مدارس استثنایی شهرستانهای قائمشهر و ساری به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند از گروه عادی جهت مقایسه گروه اوتیسم سطح بالا به طور تصادفی از بین مدارس دولتی شهرستان قائمشهر انتخاب شده.اند نمونهها بر اساس سن، جنس، پایه تحصیلی و شغل پدر و مادر همتاسازی شدند برای سنجش متغیرهای پژوهش از ابزار مقیاس عناصر صوری هنر درمانی (FEATS)(گانت و تابون، ۱۹۹۸) آزمون نقاشی ترسیم فردی در حال چیدن سیب از درخت (PPAT) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t دو گروه مستقل و تحلیل واریانس یکراهه (آنوا استفاده شد. یافتهها نشان داد به استثناء عنصر انرژی ضمنی، در سایر عناصر مقیاس تفاوت معناداری میان دو گروه دانش آموزان مبتلا به اختلال اوتیسم سطح بالا و گروه عادی وجود دارد. این تفاوت به طور عمده به نفع گروه کودکان سالم مشاهده شد؛ با این حال برخی مولفهها مانند تکرار و چرخش به صورت معنادار در نقاشی کودکان اوتیستیک قویتر است این یافته ها میتواند به درک بهتر از ویژگیهای بصری شناختی کودکان اوتیسم کمک کرده و مبنایی برای طراحی مداخلات هنر درمانی متناسب با ویژگیهای آنان فراهم آورد.