مقایسه پریشانی روانشناختی، خودپنداره منفی و اختلال اضطراب فراگیر

هدف این پژوهش مقایسه پریشانی،روانشناختی خودپنداره منفی و اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان فرزند طلاق و نوجوانان عادی بود. این پژوهش بنیادی و از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان فرزند طلاق و عادی شهرستان قائمشهر در سال ۱۴۰۱ بود. برای شناسایی فرزندان طلاق به مراکز مشاوره سطح شهر قائمشهر مراجعه شد و بر اساس آمار تعداد آنان ۷۷۲ نفر برآورد شد حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران، ۲۵۷ نفر برای فرزندان طلاق از مراجعان مراکز مشاوره،مجد،اوج،پندار شکوفا و امید فردا تعیین شد. همچنین تعداد ۲۵۷ نفر از نوجوانان عادی نیز به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای شناسایی فرزندان عادی به اماکن عمومی شامل پارکها کتابخانه ها و سایر اماکن عمومی مراجعه شد نمونه گیری در هر دو گروه به روش در دسترس انجام شد ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر اسپریتزر و همکاران (۲۰۰۶) پرسشنامه پریشانی روانشناختی کسلر و همکاران (۲۰۰۳) و پرسشنامه خودپنداره منفی ساراسوت (۱۹۵۱) بودند که همگی از روایی و پایایی بالایی برخوردار بودند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (جداول فراوانی و نمودارهای میله ای و آمار استنباطی آزمون کلموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن متغیرها و تحلیل واریانس تک متغیره و چندمتغیره) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شدند نتایج پژوهش نشان داد که میزان تحمل،پریشانی خودپنداره منفی و اختلال اضطراب فراگیر نوجوانان فرزند طلاق به ترتیب برابر با ۵۷.۷۲، ۱۹۳.۶۸ و ۵۴۴.۲۷ بوده و بالاتر از نوجوانان عادی با مقادیر ۵۳.۳۴، ۱۲۷.۹۸۴ و ۲۰۶.۱۹ گزارش شد،همچنین نتایج نشان داد که پریشانی روانشناختی خودپنداره منفی و اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان فرزند طلاق و عادی تفاوت معناداری داشت.

کلیدواژه ها:

پریشانی ، روانشناختی ، خودپنداره ، منفی ، اختلال اضطراب فراگیر ، طلاق