بررسی اثر بخشی روان درمانی هیجان مدار بر نشخوار فکری و حساسیت به طردشدگی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی روان درمانی هیجان مدار بر نشخوار فکری و حساسیت به طردشدگی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. نمونه ای به حجم ۳۰ نفر با توجه به معیارهای شمول از بین افراد جامعه آماری به صورت هدفمند انتخاب شدند. اعضای نمونه به صورت جایگزینی تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه آزمایش در ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای روان درمانی هیجان مدار شرکت کردند؛ در حالیکه اعضای گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مقیاس نشخوار فکری درباره یک ناراحتی بین فردی (۲۰۰۸) و پرسشنامه حساسیت بین فردی بایس و پارکر (۱۹۸۹) بوده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد روان درمانی هیجان مدار بر نشخوار فکری و حساسیت به طردشدگی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی تاثیر معناداری دارد. بنابر یافتههای این پژوهش، روان درمانی هیجان مدار سبب کاهش مشکلات روانی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی میشود.

کلیدواژه ها:

روان درمانی هیجان ، مدار نشخوار فکری ، حساسیت به طرد شدگی ، اضطراب اجتماعی