رابطه ناگویی هیجانی با سبکهای انطباقی و مشکلات بین فردی

ناگویی هیجانی به عنوان یک ویژگی روان شناختی به توانایی فرد در شناسایی، توصیف و بیان هیجانات خود اشاره دارد. این مفهوم به طور مستقیم با سبک های انطباقی و مشکلات بین فردی مرتبط است. در این تحقیق، هدف بررسی رابطه ناگویی هیجانی با سبک های انطباقی و مشکلات بین فردی در افراد مختلف است. بررسی نتایج نشان می دهد که افراد با سطوح بالای ناگویی هیجانی معمولا از سبک های انطباقی ناکارآمد تری استفاده می کنند. این افراد به دلیل عدم توانایی در شناسایی و بیان هیجانات خود ممکن است در مواجهه با چالش های زندگی به روش های غیرسازنده ای روی آورند. همچنین، ناگویی هیجانی می تواند به مشکلات بین فردی منجر شود زیرا عدم توانایی در بیان احساسات می تواند ارتباطات را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به سوءتفاهم ها و تنش ها در روابط شود. تحقیق حاضر بر اهمیت توسعه مهارت های ناگویی هیجانی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی و درمانی باید به تقویت این مهارت ها در افراد بپردازند. با بهبود ناگویی هیجانی می توان به بهبود سبک های انطباقی و کاهش مشکلات بین فردی کمک کرد. این مطالعه می تواند به عنوان یک منبع ارزشمند برای پژوهشگران و متخصصان روان شناسی در طراحی مداخلات موثر برای بهبود روابط بین فردی و مدیریت هیجانات مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مشکلات بین فردی ، سبک ، رابطه ناگویی هیجانی