تاثیر محتوای نانوذرات هسته پوسته پلی آنیلین-نانولوله های کربنی چند دیواره بر بلورینگی و پایداری حرارتی نانوکامپوزیت پلی یورتان

این پژوهش با هدف کنترل درجه جدایی فازی (DPS) و خواص حرارتی نانوکامپوزیت TPU از طریق فناوری خودآرایی هوشمند مبتنی بر پیوندهای هیدروژنی به کمک نانوذرات CNT/PANI انجام شد. نتایج نشان داد که نانوذرات میل قوی به برهمکنش، مکان گزینی و هسته گذاری در بخش سخت TPU دارند و موجب افزایش چشمگیر DPS از مقدار ۵۸ برای TPU تا مقدار ۷۶ برای نانوکامپوزیت حاوی ۱/۲wt نانوذرات شده اند. حضور نانوذرات موجب تشکیل ریزساختار بلوری جدید در ناحیه سخت TPU و بهبود پایداری حرارتی نانوکامپوزیت شد؛ به طوری که مقدار خاکستر باقیمانده از ۱/۴ برای TPU به ۱۰/۶ برای نانوکامپوزیت حاوی wt% ۲/۲ نانوذرات افزایش یافت.

کلیدواژه ها:

نانوکامپوزیت پلی یورتان ، نانوذرات هسته پوسته ، بلورینگی ، پایداری حرارتی