تحلیل موانع و فرصتهای استفاده از ابزارهای دیجیتال سلامت روان در مدارس: رویکرد تربیتی و راهبردی

در سالهای اخیر ابزارهای دیجیتال به عنوان رویکردی نوین در ارتقای سلامت روان دانش آموزان مورد توجه نظام های آموزشی قرار گرفته اند. با گسترش فناوری های ارتباطی و افزایش نیاز به خدمات روانی قابل دسترس، استفاده از اپلیکیشن های خودیاری، پلتفرم های مشاوره آنلاین و بازی های آموزشی به منزله ی ابزاری موثر برای پیشگیری و درمان مشکلات روانی دانش آموزان مطرح شده است. هدف پژوهش حاضر تحلیل موانع و فرصت های استفاده از ابزارهای دیجیتال سلامت روان در مدارس و ارائه ی رویکردی تربیتی و راهبردی جهت بهره برداری بهینه از آن ها است. پژوهش حاضر به روش فراترکیب انجام شده و داده های حاصل از ۴۲ مطالعه داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که موانع اصلی استفاده از ابزارهای دیجیتال شامل محدودیت زیرساخت های فناورانه، سطح پایین سواد دیجیتال معلمان و مشاوران، چالش های فرهنگی و نگرش های منفی نسبت به مداخلات دیجیتال، مسائل اخلاقی و امنیت داده ها و نبود سیاستگذاری منسجم ملی است. در مقابل، فرصت های این ابزارها شامل افزایش دسترسی به خدمات روانی، امکان پایش و مداخلات زودهنگام، شخصی سازی، آموزش توانمندسازی والدین و معلمان، و تقویت مهارت های زندگی در دانش آموزان است. بر اساس یافته ها، استفاده اثربخش از فناوری های سلامت روان مستلزم رویکردی چندبعدی است که شامل آموزش تربیتی برای ارتقای سواد دیجیتال، تضمین فنی امنیت داده ها و تدوین راهبردهای کلان در سطح سیاستگذاری آموزشی می باشد. این مطالعه می تواند چارچوبی برای برنامه ریزی، توسعه و ارزیابی سیاست های سلامت روان دیجیتال در مدارس ایران فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، فناوری ، دیجیتال ، مدارس ، رویکرد ، تربیتی ، سیاست گذاری آموزشی ، ابزارهای دیجیتال