بررسی اثربخشی آموزش تکنیک های مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر فاجعه سازی درد و ابعاد آن در بیماران پیش از عمل جراحی در شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تکنیک های مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر فاجعه سازی درد و ابعاد آن در بیماران پیش از عمل جراحی بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه افراد درحال انجام جراحی عمومی شهر اصفهان (بیمارستان غرضی، شریعتی، الزهرا) در سال ۱۴۰۱ می باشند. نمونه پژوهش حاضر را ۴۰ زن و مرد مبتلا به بیماری و نیاز به عمل جراحی تشکیل می دهند که به صورت هدفمند انتخاب شد و سپس به صورت تصادفی به دو گروه ۲۰ نفره (گروه گواه ۲۰ نفر و گروه آزمایش ۲۰ نفر) گمارده شدند. برنامه آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر اساس راهنمای عملی آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری برگرفته از (آنتونی و همکاران، ۲۰۰۷، ترجمه آل محمد و همکاران، ۱۳۸۸) در طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای روی گروه آزمایش صورت پذیرفت. ابزار اندازه گیری تحقیق پرسشنامه فاجعه آمیزی درد (سالیوان و بیشاپ و پیویک، ۱۹۹۵) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها، آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکووا) و تک متغیری (آنکووا) به کار گرفته شد. نتایج نشان داد آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری باعث کاهش فاجعه سازی درد و ابعاد آن در بیماران پیش از عمل جراحی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری ، فاجعه سازی درد