الگوی مدیریت خودشیفتگی کارکنان دانشی با رویکرد تحلیل مضمون

هدف پژوهش حاضر الگوی مدیریت خودشیفتگی کارکنان دانشی با رویکرد تحلیل مضمون می باشد. روش پژوهش از حیث شیوه اجرا، کیفی، از نوع تحلیل مضمون می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل ۱۵ نفر از اساتید دانشگاهی و مدیران و خبرگان مدیریت دولتی می‎باشد. روش نمونه گیری در این پژوهش هدفمند بهعنوان نمونه انتخاب شدند. این نمونهگیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. ابزار گردآوری پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته می باشد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و با نرم افزار MAXQDA ، انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که داده ها به صورت نظام مند کدگذاری شدند و در مرحله نخست، ۲۵۴ کد اولیه، در قالب ۶۲ مضمون پایه و ۲۰ مضمون پایه سازمان دهنده استخراج و طبقه بندی شدند. در نهایت، پنج مضمون فراگیر به عنوان ابعاد اصلی مدل مفهومی پژوهش شناسایی گردید که عبارت اند از: هدایت اخلاقی، مداخله مدیریتی، آموزش های فردی، حرفه ای گرایی و خودمدیریتی اخلاقی. به طور کلی مدیریت رفتار خودشیفتگی کارکنان دانشی در سازمان ها نیازمند توجه هم زمان به هدایت اخلاقی، مداخله مدیریتی، آموزش های فردی، حرفه ای گرایی و خودمدیریتی اخلاقی است. این ابعاد پنج گانه چارچوبی منسجم برای ارتقای کنش های اخلاق محور در سطوح فردی و سازمانی فراهم می کنند.

کلیدواژه ها:

خودشیفتگی ، کارکنان دانشی ، هدایت اخلاقی ، مداخله مدیریتی ، آموزش های فردی