توسعه فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات و تحدید قدرت های حکومت در ایران (۱۴۰۳- ۱۳۸۰)

امروزه در نتیجه انقلاب تکنولوژی اطلاعات، و توسعه شبکه جهانی اینترنت، ساختار شبکه ای در تمام حوزه ها نفوذ کرده، تمام سیاره را در بر گرفته و همه ی جوامع را با شدت های متفاوت تحت تاثیر منطق فراگیر خود، قرار داده است. شبکه جهانی اینترنت فضای جدیدی را در بستر خود در قالب وب۱ ، وب۲ و ... برای شکوفایی جامعه ی مدنی و توسعه ی سیاسی، گشوده است، محدوده فعالیت های سیاسی شهروندان را گسترش داده ، پیوندی ناگسستنی با رفتارهای سیاسی افراد برقرار کرده و به گونه ای پیچیده ماهیت سیاست و توسعه سیاسی را تغییر داده است و حالا این پژوهش در پی یافتن پاسخ این پرسش است که نقش توسعه ی فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات از سال ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۳ در تحدید قدرت های حکومت در ایران، چه بوده است؟ روش این پژوهش کیفی از نوع داده بنیاد (گرندد تئوری) است، منطق اندیشیدن در آن استقرایی و از جز به کل و سرشت داده ها در آن، متنی است. در این پژوهش جامعه و نمونه هدف، هدفمند و نظری انتخاب شده است. نوع تحلیل اکتشافی و سطح تحلیل در این پژوهش از نوع کیفی و به صورت ترکیبی از روش های توصیفی، تبیینی و تفسیری است یافته های پژوهش نشان می دهند در نتیجه این تحول بنیادین و از منظر نهادگرایی جدید، ساز و کارهای نهاد دموکراسی در تحدید قدرت های حکومت که متشکل از چهار مولفه ی «پاسخگو کردن»؛ «شفاف سازی»؛ «نظارت بر رفتار حکومت»؛ و «افشاگری»؛ است، با هدف قرار دادن شاخص حاکمیت قانون در حوزه عملکرد حکومت که متشکل از زیر شاخص های: اجرای مقررات؛ برقراری نظم و امنیت؛ رفاه در ابعاد گوناگون؛ عدالت مدنی؛ عدالت کیفری؛ دولت باز؛ و عدم فساد؛ است، در بستر فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات به ویژه شبکه های اجتماعی مجازی به طور چشمگیری تقویت شده اند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات ، توسعه سیاسی ، تحدید قدرت های حکومت ، قدرت جامعه ، شبکه های اجتماعی مجازی ، حاکمیت قانون