بررسی رابطه باورهای خودکارآمدی معلمان و موفقیت شغلی آنان با نقش میانجی مهارت های ارتباطی در مدارس ابتدایی شهرستان بجستان

هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی تاثیر باورهای خودکارآمدی با میانجیگری مهارتهای ارتباطی در میزان موفقیت شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهرستان بجستان با استفاده از روش تحقیق توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق، تمامی معلمان دوره ابتدایی شهرستان بجستان به تعداد 633 نفر بود که بر اساس جدول کرچسی مورگان حجم نمونه برابر 240 نفر تعیین شده و با روش نمونه گیری تصادفی ساده از بین معلمان در دسترس انتخاب شدند. برای گرداوری اطلاعات از پرسشنامه های باورهای خودکارآمدی اسچانن موران و هوی (2001)، موفقیت شغلی نبی (2001) و مهارتهای ارتباطی کوئین دام (2004) استفاده شد. اطلاعات در نرم افزارهای Spss24 با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و SmartPLS3 با مدل معادلات ساختاری به شیوه حداقل مربعات معمولی تحلیل شد. نتایج نشان داد بین باورهای خودکارآمدی با موفقیت شغلی (45/0 = r) و مهارتهای ارتباطی (54/0 = r) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (01/0 < p). مدل نشان داد باورهای خودکارآمدی در موفقیت شغلی (264/0 = β) و مهارتهای ارتباطی (608/0 = β) اثر مستقیم معناداری داشت و از طرفی مهارتهای ارتباطی نیز در موفقیت شغلی (326/0 = β) دارای اثر مستقیم معناداری بود. تحلیل ها نشان داد مهارتهای ارتباطی در رابطه بین باورهای خودکارآمدی و موفقیت شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهرستان بجستان نقش میانجگری معناداری داشت (198/0 β=). جهت ارتقای موفقیت شغلی بایستی نسبت به ارتقای باورهای خودکارآمدی اقدام شود و اگر این اقدام با ارتقای مهارتهای ارتباطی معلمان همراه باشد، اثرات فزاینده ای خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

باورهای خودکارآمدی ، مهارتهای ارتباطی ، موفقیت شغلی ، معلمان ابتدایی.