بررسی رویکرد برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران به داده ها و اطلاعات آب

وضعیت ناپایدار منابع آب در ایران، بازنگری اساسی در سیاست گذاری ها و قوانین حاکم بر مدیریت منابع آب را ضروری ساخته است. مقاله حاضر به بررسی رویکرد قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران نسبت به داده ها و اطلاعات آب پرداخته و نقش این داده ها را در حکمرانی موثر منابع آب کشور تحلیل می کند. هدف از این پژوهش، ارزیابی مفاد فصل هشتم این قانون با تمرکز بر مدیریت داده محور منابع آب، بهبود بهره وری، حفاظت از اکوسیستم های آبی و افزایش شفافیت است. در این قانون، بر ایجاد سامانه ملی پایش و حسابداری آب، استفاده از ابزارهای هوشمند، توسعه فناوری های نوین سنجش از دور و تولید ترازنامه دقیق منابع و مصارف آب تاکید شده است. هم چنین نقش موثر داده ها در سیاست گذاری، تعرفه گذاری، دیپلماسی آب و مشارکت محلی از طریق تشکل های بهره برداران به صورت ویژه مطرح شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که اجرای موفق این قانون نیازمند زیرساخت های فنی، هماهنگی میان دستگاه های متولی، آموزش نیروی انسانی و نظارت مستمر بر اجرای مفاد آن است. به عبارت دیگر، اگرچه این قانون گامی مهم به سوی مدیریت هوشمند و پایدار منابع آب تلقی می شود، اما تحقق اهداف آن منوط به رفع چالش های اجرایی، تامین منابع مالی و به کارگیری فناوری های نوین در جمع آوری و تحلیل داده ها خواهد بود.

کلیدواژه ها:

ایران ، حسابداری آب ، حکمرانی آب ، داده و اطلاعات