بررسی سندی و محتوایی گزاره «بل وجدتک اهلا للعباده فعبدتک»

در مورد عبارت «الهی ما عبدتک خوفا من نارک و لا شوقا الی جنتک بل وجدتک اهلا للعباده فعبدتک» و انتسابش به امیرمومنان علی† و اینکه این عبارت حدیث است یا سخنی عارفانه، و نیز در مورد میزان دلالت این گزاره، چندین نظریه در بین حدیث پژوهان دیده می شود یافته های این نوشتار به روش مساله­محور و با بهره­گیری از منابع کتابخانه ای و روش توصیفی- تحلیلی، نشان می دهد اول اینکه این عبارت در کتب فقهی و حدیثی به صورت مرسل بیان شده است و اولین کسی که این عبارت را ذکر کرده است، ابن میثم بحرانی است و این گزاره، مصداقی از ضرب المثل «رب مشهور لا اصل له» می باشد. دوم اینکه از نظر محتوایی با کنار هم قرار دادن آیات، روایات و حکم عقل می توان به این نتیجه رسید قصد ثواب، منافات با اخلاص ندارد و اعمالی که به طمع رسیدن به ثواب و عباداتی که از ترس عذاب انجام می پذیرد، می تواند از صفت صحت برخوردار باشد وهیچ مانعی برای پذیرش و قبول این چنین عباداتی وجود ندارد و انگیزه های مختلف غیر الهی به حکم عقل در طول انگیزه الهی است و کسانی که تمام عبادات خود را کاملا برای رضای خدا انجام داده و هیچ حاجتی از خدا ندارند، کمیابند.

کلیدواژه ها:

Worship ، fear of hell ، longing for heaven ، document review ، content review ، عبادت ، ترس از جهنم ، شوق به بهشت ، بررسی سندی ، بررسی محتوایی