تاثیر مدیریت واحد شهری بر نقشه قابلیتهای شهرداری کلان شهرها شهرداری اصفهان با رویکرد تطبیقی و استفاده از مدل APQC-PCF

چکیده مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت واحد شهری بر نقشه قابلیتهای کسب و کار شهرداری کلان شهر اصفهان انجام شده است. هدف اصلی پژوهش تحلیل ارتباط میان ساختار مدیریتی یکپارچه و توانمندیهای سازمانی شهرداری در راستای بهبود عملکرد و ارائه خدمات شهری است. در این مطالعه تلاش شده تا با بهره گیری از مدل فرآیند محور APQC-PCF ارتباط میان ساختار مدیریتی یکپارچه و توانمندیهای درونی شهرداری تحلیل شود. مدیریت واحد شهری به عنوان رویکردی برای انسجام بخشی به وظایف دستگاههای اجرایی میتواند زمینه ساز بهبود عملکرد، افزایش بهرهوری و ارتقاء کیفیت خدمات شهری باشد. در این پژوهش ابتدا قابلیتهای کلیدی شهرداری اصفهان با استفاده از چارچوب APQC-PCF شناسایی شده و سپس تاثیر مدیریت واحد شهری بر هر یک از این قابلیتها مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با رویکرد تطبیقی بوده و دادهها از طریق مطالعات اسنادی، مصاحبه با کارشناسان و تجربه نویسنده و تحلیل فرآیندها گردآوری شده اند. یافتههای تحقیق نشان میدهند که پیاده سازی مدیریت واحد شهری در شهرداری اصفهان میتواند موجب افزایش هماهنگی بین واحدها، کاهش هزینه های اجرایی، بهبود پاسخگویی به شهروندان و ارتقاء قابلیتهای کسب و کار شود. در پایان پیشنهادهایی برای اصلاح ساختار مدیریتی، توسعه قابلیتهای کلیدی و بهبود فرآیندهای سازمانی ارائه شده است که میتواند به عنوان الگویی برای سایر کلان شهرهای کشور نیز مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قابلیتهای کسب و کار ، فرآیند APQC ، مدیریت واحد ، شهری ، نقشه قابلیتها ، مدیریت فرآیندها ، معماری سازمانی