تفسیر محیط رسوب گذاری و تاریخچه تدفین نهشته های کربناته سازند آسماری در برش تاقدیس خرم آباد، شمال لرستان

در این مطالعه ریزرخساره ها، محیط رسوب گذاری و تاریخچه تدفین نهشته های کربناته سازند آسماری در برش تاقدیس خرم آباد بررسی شده است. این برش چینه شناسی با ستبرای ۱۱۵ متر از نظر سنگ شناسی شامل سنگ آهک های نازک لایه، متوسط لایه و ضخیم لایه می باشد که در یال شمالی تاقدیس خرم آباد (منطقه زرین چقا) واقع شده است. مرز زیرین و زبرین سازند آسماری در منطقه مورد مطالعه به ترتیب با سازندهای شهبازان و گچساران به صورت ناگهانی و ناپیوستگی پیوسته نما است. مطالعات سنگ-شناسی بر روی ۱۱۵ نمونه مقاطع نازک رسوبی از این سازند و مطالعات صحرایی در نهایت منجر به شناسایی هشت ریزرخساره گردید. این ریزرخساره ها شامل مادستون فسیل دار، مادستون دولومیتی شده اینتراکلستی، مادستون فنسترال، وکستون تا پکستون اینتراکلستی- پلوییدی، وکستون بایوکلستی، پکستون بایوکلستی، گرینستون پلوییدی و گرینستون بایوکلستی می باشند. وجود شواهدی نظیر مادستون فنسترال، فراوانی روزن داران بنتیک بدون منفذ با پوسته پورسلانوز در بافت گل پشتیبان، فراوانی جلبک های قرمز، دانه های کوارتز تخریبی ، در نهایت این ریزرخساره ها در سه کمربند رخساره ای جزر و مدی، لاگون و سد یک رمپ داخلی نهشته شده اند. فرآیندهای دیاژنزی غالب در این ریزرخساره ها شامل میکریتی شدن، نوریختی افزایشی و کاهشی، سیمانی شدن (سیمان هم ضخامت فیبری، هم بعد، بلوکی، دروزی و فراگیرنده و دولومیتی)، فشردگی فیزیکی و شیمیایی، انحلال وابسته به فابریک و غیر وابسته به فابریک سنگ و ایجاد تخلخل های بین دانه ای، درون دانه ای، حفره ای، شکستگی، استیلولیتی و قالبی و جانشینی به صورت پیریتی شدن و سیلیسی شدن می باشند. این فرآیندها در چهار محیط دریایی، آب شیرین، تدفینی و بالاآمدگی رخ داده است که در آن ها سه مرحله دیاژنزی اولیه، میانی و نهایی تفسیر شده است.

کلیدواژه ها:

محیط رسوبی ، دیاژنز ، سازند آسماری ، زاگرس چین خورده ، لرستان