توسعه و طراحی فضا های شهری کلان شهر شیراز با رویکرد معماری و موسیقی در جهت آرامش حسی و سمعی-بصری

منظره صوتی به عنوان محیط آکوستیکی تعریف می شود که توسط یک فرد یا گروه از افراد تجربه، درک یا احساس می شود. در فضاهای عمومی شهری، فعالیت های مختلف اجتماعی در میان گروه های متفاوت می توانند نوع روابط اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده و نیازهای آنها به منظره صوتی را تغییر دهند. برای بررسی ارتباط میان منظره صوتی و روابط اجتماعی، پژوهشی در دو بافت منطقه تاریخی کریم خان زند و باغ ارم کلانشهر شیراز انجام شد. این پژوهش با استفاده از مصاحبه و همچنین نظرسنجی ها و مشاهدات میدانی، تلاش کرد تا نشان دهد چگونه طراحی منظره صوتی می تواند سطح تمایل اجتماعی را در میان گروه های مختلف سنی و روابط انسانی افزایش دهد.. یافته ها نشان دادند که روابط صمیمی تر به مشارکت بیشتر در فعالیت های همزمان و تعاملات اجتماعی منجر می شوند. نظریه پایه ارائه شده در این مطالعه، چهار عنصر کلیدی منظره صوتی را شناسایی کرد که فرآیندی سه مرحله ای شامل طبقه بندی صدا، ارزیابی صدا (با توجه به ویژگی های صوتی و واکنش های روانی) و قضاوت نهایی (ترجیحات صوتی) را تشکیل می دهد. علاوه بر این، پژوهش عوامل تاثیرگذار بر ارزیابی منظره صوتی را شناسایی کرد و مشخص شد که گروه های صمیمی تر صداهای مرتبط با تعاملات اجتماعی را مثبت تر ارزیابی می کنند. در این میان، صداهای انسانی و صدای رویدادها، به عنوان دو نوع صداهای تعاملی اجتماعی، تمایل اجتماعی افراد را افزایش می دهند. بااین حال، صدای رویدادها گاهی باعث کاهش تناسب منظره صوتی می شود. بنابراین، ایجاد تعادلی میان تناسب و تحریک صدا می تواند به تقویت تعاملات اجتماعی، به ویژه در گروه های صمیمی تر، کمک کند.

کلیدواژه ها:

آرامش شهروندان ، طراحی شهری ، موسیقی ، منظر صوتی