تحلیل تطبیقی تاثیر پوشش گیاهی بر شاخص های آسایش حرارتی در ساختار فضایی گذرهای تاریخی (نمونه موردی: گذر تاریخی سنگ سیاه شیراز)

در سال های اخیر، نقش پوشش گیاهی در ارتقای کیفیت محیط های شهری و بهبود آسایش حرارتی در فضاهای باز به ویژه در بافت های تاریخی مورد توجه پژوهشگران حوزه معماری و شهرسازی قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی تاثیر پوشش گیاهی بر شاخص های آسایش حرارتی در ساختار فضایی گذرهای تاریخی با تمرکز بر گذر تاریخی سنگ سیاه شیراز است. روش پژوهش، کمی تحلیلی است و داده های پژوهش از طریق شبیه سازی خرداقلیم شهری با استفاده از نرم افزار ENVI-met (نسخه ۵.۶.۱) به دست آمده اند. در این راستا، ۲ سناریو شامل ادامه شرایط وضعیت موجود (تا حد نابودی پوشش گیاهی) و افزایش پوشش گیاهی طراحی و مقایسه شدند. شاخص های آسایش حرارتی نظیر PMV، PET، MRT و PAT برای ساعات اوج گرمای تابستان استخراج و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که حضور و نوع پوشش گیاهی تاثیر چشمگیری بر بهبود شرایط آسایش حرارتی در گذر تاریخی دارد؛ به گونه ای که افزایش درختان سایه دار بومی، دمای موثر محیط را تا حدود ۲ تا ۳ درجه سانتی گراد کاهش داده و شاخص PET را به محدوده ی آسایش نزدیک تر کرده است. نتایج و یافته های این پژوهش می تواند در برنامه ریزی اقلیمی و طراحی فضاهای باز شهری، به ویژه در احیای بافت های تاریخی، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، پوشش گیاهی فضای شهری ، نرم افزار ENVI-met ، شاخص PET