تحلیل ساختاری عوامل موثر بر مدیریت ریسک پروژه های عمرانی شهری با رویکرد AHP فازی

هدف کلی این پژوهش تحلیل ساختاری عوامل موثر بر مدیریت ریسک پروژه های عمرانی شهری با رویکرد AHP فازی بود. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات توصیفی، پیمایشی، همبستگی و مقایسه ای است. جامعه آماری مورد مطالعه در این تحقیق مجموعه ای از مدیران پروژه های شهر شیراز می باشد که بالغ بر ۹۶ نفر است و با توجه به فرمول کوکران تعداد ۷۷ پرسش نامه در محدوده مورد نظر به صورت تصادفی توزیع و مورد پرسش و ارزیابی قرارگرفته شد. ابزار تجزیه و تحلیل داده ها در این تحقیق، نرم افزار Expert Choice بود. بررسی نتایج نشان می دهد بین عوامل موثر بر معیارهای مدیریت ریسک پروژه های عمرانی شهری رابطه معناداری وجود دارد. همچنین طبق نتایج بدست آمده از آزمون مشخص گردید که ۰.۳۶% تغییرات مربوط به مدیریت ریسک پروژه های عمرانی شهری متاثر از عوامل است که این خود بیانگر تاثیرات عوامل موثر بر معیارهای مدیریت ریسک می باشد. همچنین هفت معیار، افزایش تعهدات، کاهش ریسک مالی، کاهش ریسک فرهنگی و اجتماعی، ریسک های زیست محیطی، ریسک موقعیت کار، ریسک اداری و ریسک های فنی و تکنولوژیکی، معیارهای اصلی موثر بر مدیریت ریسک پروژه های عمرانی شهری می باشند و با توجه به اینکه نرخ سازگاری ماتریس مقایسات زوجی برابر با ۰۸/۰ می باشد، این معیارها دارای سازگاری بوده و قابل اتکا می باشند و فرضیه اصلی تحقیق تایید می گردد. همچنین میانگین رتبه ها مشخص می گردد که مولفه ریسک های فنی و تکنولوژیکی دارای بیشترین تاثیر بوده و پس از آن به ترتیب مولفه های کاهش ریسک فرهنگی و اجتماعی، ریسک موقعیت کار و افزایش تعهدات قرار دارند. کاهش ریسک مالی دارای کمترین تاثیر می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، پروژه های عمرانی ، مناطق کم برخوردار ، شیراز ، AHP