ارزیابی پایداری لرزه ای شیبهای خاکی تحت زلزله های مبتنی بر کاهش نویز با استفاده از تئوری موجک

در این پژوهش رفتار لرزه ای شیبهای خاکی تحت بارگذاری زلزله با استفاده از مدلسازی عددی بررسی شد. رکوردهای زلزله با بهره گیری از تئوری موجک و روش کاهش نویز در سطوح مختلف پردازش شدند تا تاثیر سطح پردازش بر دقت تحلیل دینامیکی مشخص گردد. تحلیل ها برای شیبهایی با زوایای مختلف و تحت زلزله های واقعی و رکوردهای پردازش شده انجام شد. جابه جایی ماندگار شیبها در هر حالت ارزیابی و مقایسه گردید. نتایج نشان داد که سطح سوم پردازش (۳-DN) با دقتی بین ۸۹ تا ۹۴ درصد بهترین تطابق را با نتایج زلزله های اصلی دارد و خطای محاسباتی آن کمتر از ۱۲ درصد است. با افزایش سطح پردازش به DN-LA و DN-L۵، خطا به ترتیب به ۱۸.۹۲ و ۲۷.۴۵ درصد افزایش یافت. همچنین با افزایش زاویه شیب از ۳۰ به ۴۵ درجه اختلاف جابه جایی در سطح DN-L۳ به ۲۳.۱۸ درصد رسید. این یافته ها نشان میدهد که روش کاهش نویز موجک در سطح DN-L۳ می تواند جایگزینی قابل اعتماد برای رکوردهای اصلی در تحلیل پایداری لرزه ای شیبهای خاکی باشد و در برخی مطالعات مهندسی ژئوتکنیک کاربرد موثری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

شیب ، خاکی ، زلزله ، رفتار لرزه ای ، تئوری موجک ، روش کاهش نویز