شبیه سازی عددی میزان آب گرفتگی تونل های مترو در اثر سیلاب

سیلاب های شهری می توانند اختلال قابل توجهی در شبکه های حمل و نقل زیرزمینی ایجاد کنند. تونل های مترو در برخی نقاط به دلیل تلاقی با شبکه ی آب های سطحی با ریسک بالای آب گرفتگی در اثر شکست ناگهانی کانال ها مواجه هستند. در این پژوهش، جریان ناشی از شکست کانال سیلابرگردان غرب تهران در تونل های متروی خط ۷ با استفاده از مدل هیدرولوژیکی-هیدرولیکی SWMM شبیه سازی شده است. نتایج نشان می دهد که در سیلاب با دوره بازگشت دوساله، ایستگاه های بوستان گفت و گو، تربیت مدرس و مدافعان سلامت در گیر آب گرفتگی می شوند. ایستگاه مدافعان سلامت به دلیل قرارگرفتن در خط القعر خط ۷ مترو، دچار بیشترین آب گرفتگی با عمق ۲.۷۳ متر می شود که تقریبا معادل ۴۵.۵ درصد ارتفاع تونل مترو است و بیانگر وضعیت هیدرولیکی بحرانی این ایستگاه در برابر ورود سیل می باشد. پیش از آن نیز، حداکثر عمق آب گرفتگی در ایستگاه های مترو بوستان گفت و گو و تربیت مدرس حدود ۰.۱۹ متر بوده است. این یافته ها می تواند مبنای عددی مناسبی برای طراحی بهینه سیستم های زهکشی و برنامه ریزی کاهش ریسک آب گرفتگی در زیرساخت های حمل و نقل زیرزمینی باشد. همچنین، مدیریت جریان در نقاط بحرانی مسیر نقش مهمی در افزایش تاب آوری تونل های مترو در برابر سیلاب خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

سیلاب شهری ، شبیه سازی عددی ، مترو ، عمق آب ، مدل هیدرولوژیکی-هیدرولیکی ، EPA-SWMM