کاربرد مدل چندهدفه غیر خطی برای تخصیص آب در مقیاس منطقه ای: مطالعه موردی سیستان

در مناطق خشک و کم آب نظیر دشت سیستان، تخصیص موثر منابع آب برای توسعه اقتصادی، بهبود رفاه اجتماعی و کاهش آسیب پذیری زیست محیطی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش یک مدل بهینه سازی استاتیک چندهدفه را برای تخصیص منابع آب در مقیاس منطقه ای ارائه می دهد که به طور هم زمان دو هدف کلان یعنی بیشینه سازی اشتغال و کمینه سازی سرمایه گذاری را دنبال می کند. مدل ارائه شده از نوع برنامه ریزی غیرخطی آمیخته با اعداد صحیح (MINLP) بوده و با الگوریتم ژنتیک مرتب سازی غیرغالب (NSGA-II) حل شده است. داده های مدل بر اساس اطلاعات اقتصادی، اجتماعی و منابع آبی منطقه تنظیم و خروجی به صورت مجموعه ای از راه حل های پارتو ارائه شده است. سناریوهای منتخب از نظر ایجاد اشتغال و هزینه سرمایه گذاری تحلیل شده و نتایج نشان می دهد بازتخصیص منابع درون بخشی و بین بخشی می تواند منجر به افزایش تولید ناخالص داخلی و بهبود چشمگیر شاخص های اشتغال گردد. مدل توسعه یافته قابلیت استفاده به عنوان یک ابزار تحلیلی و پشتیبان تصمیم گیری در سیاست گذاری تخصیص منابع آب در مناطق مشابه را دارا است.

کلیدواژه ها:

تخصیص منابع آب ، مدل چندهدفه ، الگوریتم NSGA-II ، توسعه پایدار ، دشت سیستان