تعیین ضرایب عملکرد لرزه ای و حداکثر ارتفاع مجاز سازه های مدولار

ساختمانهای فولادی مدولار از مدولهای حجمی پیش ساخته تشکیل می شوند که در کارگاه های صنعتی تحت شرایط کنترل شده تولید می شوند. این مدولها پس از ساخت، در محل پروژه، به یکدیگر متصل می شوند تا یک سازه بزرگتر و بسته به نیاز به صورت دائمی یا موقت را شکل دهند. این تکنیک به طور قابل توجهی زمان ساخت را کاهش می دهد و به دلیل تولید در محیط های تحت کنترل، کیفیت و دقت بالاتری را نیز به همراه دارد. استاندارد و آیین نامه مختص برای سازه های مدولار فولادی موجود نمی باشد و جهت طراحی و کنترل این دسته از سازه ها از آیین نامه های مربوط به سازه های فولادی استفاده می شود. در این مطالعه، سازه های مدولار ۵، ۱۰ و ۱۵ طبقه با ۷ پلان که شامل منظمی و نامنظمی می باشد، مدل سازی شد. در این مطالعه، ضرایب عملکرد لرزه ای سازه های مدولار با شکل پذیری متوسط شامل ضریب تشدید جابجایی، ضریب اضافه مقاومت و ضریب رفتار با استفاده از تحلیل استاتیکی غیرخطی تعیین شد. بر اساس نتایج به دست آمده برای مدل های مورد بررسی در این مطالعه، میانگین مقادیر برای ضرایب تشدید جابجایی، اضافه مقاومت و رفتار به ترتیب برابر ۲.۴۶، ۱.۱۷ و ۲.۴۶ حاصل شد و حداکثر ارتفاع مجاز برابر ۳۱.۸۹ متر پیشنهاد گردید.

کلیدواژه ها:

سازه مدولار ، فولاد ، ضرایب عملکرد لرزه ای ، حداکثر ارتفاع مجاز