بهینه سازی مصرف انرژی با جانشانی جزئی ترکیب روغن های گیاهی و دوده سیلیس (SSPCM) با سیمان در ساختار بتن

مسئله تامین انرژی حرارتی در ساختمان و کاهش مصرف سوخت های فسیلی باعث رویکرد استفاده از مواد تغییر فاز دهنده (PCM) در ساختمانها و همچنین ترکیب این مواد با مصالح ساختمانی شده است. در این پژوهش ترکیب روغن های گیاهی نارگیل و پالم کرنل در نسبت های ۰.۲ تا ۰.۶ با روش اشباع سازی تحت خلاء در بستر متخلخل دوده سیلیس (SF) قرار داده شدند و سپس ترکیب های شکل پایدار شده SSPCM) ساخته شده در درصدهای وزنی ۲۵-۳۵ به صورت جانشانی جزئی با سیمان در ساختار بتن استفاده شدند. آزمونهای مشخصه یابی گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC)، طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR) و تحلیل گرماسنجی حرارتی (TGA) جهت ارزیابی مواد PCM و SSPCM به کار گرفته شدند. نتایج آزمون مقاومت فشاری در سنین ۷ و ۲۸ روزه نشان داد که جانشانی جزئی SF و SSPCM با سیمان به ترتیب با افزایش و کاهش مقاومت همراه است. نتایج آزمون عملکرد و هدایت حرارتی نشان داد که جانشانی جزئی SF و SSPCM با سیمان با بهبود عملکرد حرارتی در فرایند گرمایش کاهش هدایت حرارتی و عایق تر شدن نمونه های بتن نسبت به انتقال حرارت همراه است. مقدار بهینه مقاومت فشاری و عملکرد حرارتی نمونه های حاوی ترکیب روغن ها با نسبت ۰.۲ آنها و جانشانی ۲۳ SSPCM با سیمان از روش طراحی آزمایش به دست آمد.

کلیدواژه ها:

ترکیب روغن نارگیل و پالم ، کرنل SSPCM ، مقاومت فشاری ، عملکرد حرارتی ، SF