ارایه یک مدل شبکه بیزین پیشنهادی جهت تخمین عمر باقیمانده پلهای بتن مسلح در معرض پدیده خستگی

بارهای تکراری روی عرشه پلها هرچند در سطوح بسیار پایین تنش می توانند باعث بروز پدیده خستگی شوند. این موضوع به مرور باعث ترک خوردگی عرشه و گسترش آسیب در پل خواهد شد و نهایتا منجر به کاهش عمر سازه می گردد. پیش بینی دقیق عمر مفید باقی مانده این اجزا برای تصمیم گیری در زمینه نگهداری، تقویت یا بازسازی بسیار حیاتی است. این مقاله روشی نوین برای تخمین عمر مفید پلهای بتن مسلح تحت خستگی با استفاده از شبکه بیزین ارائه می دهد. سه رویکرد اصلی برای این پیش بینی وجود دارد: مبتنی بر داده، مبتنی بر فیزیک خرابی و روش ترکیبی. تمرکز مقاله بر روش ترکیبی است که مزایای هر دو رویکرد را تلفیق می کند. یکی از چالش های مهم نبود پایگاه داده جامع برای آموزش شبکه های عصبی در مناطق مختلف است. برای رفع این مشکل، الگوریتمی جهت تولید داده های خستگی ارائه شده که از روش پاریس برای میلگرد و معیار گودمن برای بتن بهره می گیرد. شبکه بیزین توسعه یافته بر اساس این داده ها روی یک پل واقعی آزمایش و اعتبار سنجی شد. نتایج نشان داد که عمر مفید عرشه پل تحت ترافیک متوسط ۷۶ سال و تحت ترافیک سنگین ۱۹ سال خواهد بود که دقت بالای مدل پیشنهادی را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

عرشه پل بتنی ، عمر مفید باقیمانده ، روش داده محور ، شبکه بیزین