ارزیابی آزمایشگاهی خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمری تقویت شده با الیاف کورتا و میکروسیلیس

در چند دهه اخیر درباره صنعت ساختمان تحقیقات بسیار گسترده ای انجام شده است. در پروژه های ساخت و ساز شهری ارائه راهکارهایی در جهت استفاده عملی از سیستم های ساختمانی نوین و مصالح ساختمانی جدید به منظور کاهش وزن، کاهش زمان ساخت، دوام بیشتر و نهایتا کاهش هزینه اجرا مورد نیاز می باشد. ژئوپلیمرها دارای مزایای فرآیند آماده سازی ساده، حفاظت از محیط زیست، استحکام اولیه بالا، منبع گسترده مواد خام و هزینه کم هستند. در مطالعه حاضر عملکرد مکانیکی بتن ژئوپلیمری تقویت شده با الیاف کورتا و میکروسیلیس با آزمایش های مقاومت فشاری، کششی، دونیم شدگی، خمشی، قیف وی، قیف ال و جریان اسلامپ، مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که بتن ژئوپلیمری حاوی ۱۵% میکروسیلیس به عنوان طرح اختلاط با مناسب ترین عملکرد شناخته شده است. با بررسی ۱۷ طرح اختلاط آزمایشگاهی مشخص گردید که بیشترین مقاومت فشاری در بتن Scc%۲۰M تشکیل گردید. در بتن های ژئوپلیمری با افزایش درصد میکروسیلیس از ۱۵ به ۱۷.۵ و ۲۰ درصد نسبت به نمونه شاهد SCCSH، مقاومت فشاری به ترتیب ۱۳ و ۲۳ درصد افزایش یافت.

کلیدواژه ها:

بتن ، ژئوپلیمری ، الیاف کامپوزیتی ، میکروسیلیس ، خواص مکانیکی