تحلیل مقایسه ای پارامترهای مکانیکی خاک تهران بر اساس گزارش های ژئوتکنیکی و طراحی تعدادی از گودبرداری ها

تخمین هرچه دقیق تر پارامترهای مکانیکی خاک ها شامل پارامترهای مقاومتی و تغییرشکلی همواره از چالش های اصلی در طراحی سازه های ژئوتکنیکی بوده است. عوامل مختلفی مانند ناهمگونی طبیعی زمین به دلیل تنوع و تغییر آن در عمق و سطح، دست خورده شدن نمونه ها به هنگام نمونه گیری و محدودیت های موجود در ابعاد و نوع آزمایش ها باعث می شوند که نتایج حاصل از مطالعات ژئوتکنیک نمایانگر شرایط واقعی و دقیق پروژه نباشند. از این رو مهندسان، طراح با تکیه بر قضاوت مهندسی، مقادیر بدست آمده از مطالعات ژئوتکنیک را برای طراحی تعدیل می کنند. در نتیجه مقادیر استفاده شده در طراحی برای این پارامترها در بسیاری از پروژه ها متفاوت با مقادیر بدست آمده از آزمایش های برجا و آزمایشگاهی بوده است. در این تحقیق با بررسی ۱۴ پروژه ی گودبرداری در تهران به مقایسه ی سه پارامتر چسبندگی، زاویه اصطکاک داخلی و مدول تغییرشکل حاصل از آزمایش های برجا و آزمایشگاهی با مقادیر طراحی پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد در بسیاری از پروژه ها، مقادیر طراحی با نتایج آزمایش ها تفاوت دارند و معمولا در بازه ی محدودتر نسبت به نتایج آزمایش ها انتخاب شده اند.

کلیدواژه ها:

پارامترهای ، مکانیکی ، گودبرداری ، مطالعات ژئوتکنیک ، طراحی