ارزیابی آزمایشگاهی رفتار ماسه سیلتی بهسازی شده با ترسیب میکروبی کربنات کلسیم در شرایط زهکشی نشده با در نظر گرفتن اثر تراکم نسبی خاک و چگالی نوری محلول باکتریایی

ترکیبات شیمیایی متداول در بهسازی ماسه های سیلتی می توانند آثار منفی بر اکوسیستم های زیست محیطی داشته باشند. در این میان، روش ترسیب میکروبی کربنات کلسیم به عنوان رویکردی سازگار با محیط زیست و جایگزینی کم خطر برای شیوه های سنتی مطرح می شود. در این روش، رسوبات نامحلول کربنات کلسیم (CaCO۳)، که حاصل فعالیت باکتری های اورئولیتیک هستند با پر کردن فضای متخلخل و ایجاد پیوند بین دانه ها، موجب ارتقای پارامترهای مقاومتی و بهبود رفتار هیدرومکانیکی خاک می شوند. موفقیت این فرایند تحت تاثیر عواملی همچون وزن مخصوص توده خاک، تراکم نسبی، نسبت تخلخل، اولیه تنش همه جانبه چگالی نوری (OD) و (PH محلول باکتریایی) قرار دارد. در این مطالعه، اثر تراکم نسبی اولیه و چگالی نوری محلول باکتریایی بر رفتار هیدرومکانیکی ماسه سیلتی فیروزکوه (کد (۱۶۱) در شرایط سه محوری زهکشی نشده بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که بهسازی میکروبی موجب افزایش مقاومت برشی و اصلاح رفتار هیدرومکانیکی در همه نمونه ها شده است. در میان پارامترهای بررسی شده، چگالی نوری برابر با ۱.۶۵ و تراکم نسبی اولیه برابر با ۵۷.۵ درصد به ترتیب مقادیر بهینه برای بهبود بیشینه ویژگی های مکانیکی و هیدرولیکی نمونه ها بوده اند و بیشترین ارتقای مقاومت و بهبود عملکرد زهکشی نشده را فراهم کرده اند.

کلیدواژه ها:

ترسیب میکروبی کربنات کلسیم ، باکتری های اورئولیتیک ، تنش همه جانبه ، چگالی نوری ، سه محوری