ارائه یک روش جدید برای بهینه سازی روش ساخت آب انبارهای زیرزمینی با تاکید بر ملاحظات ژئوتکنیکی

تغییرات اقلیمی و کاهش بارندگی تامین آب را به عنوان نیازی اساسی در مناطق گرم و خشک با چالش مواجه ساخته است. آب انبارهای زیر زمینی سنتی، که سابقا با مصالحی چون سنگ و ساروج برای ذخیره سازی آب در جنوب ایران ساخته می شدند از نظر پایداری سازه ای و آب بندی دارای نقاط ضعف هستند. همچنین روش های سنتی ساخت این سازه ها با معایبی همچون سرعت اجرای پایین، عدم یکپارچگی مصالح، محدودیت در ابعاد و مخاطرات ناشی از گودبرداری های عمیق روبرو هستند. این مقاله با الهام از فناوری ساخت پیهای صندوقه ای (Caissons)، روشی نوین برای احداث آب انبارهای زیرزمینی ارائه می دهد. پس از مروری بر روش های موجود، روش پیشنهادی به کمک مدل سازی عددی، شبیه سازی و تحلیل گردید. نتایج نشان می دهند که این روش می تواند ضمن افزایش سرعت اجرا و بهبود ایمنی و پایداری سازه ای، به کاهش هزینه ها و در نهایت ساخت اقتصادی تر و پایدارتر آب انبارها در راستای اهداف توسعه پایدار منجر شود. بر اساس نتایج تحلیل های انجام شده، سازه از نظر عملکرد کششی و فشاری در محدوده مطلوب قرار دارد به طوری که بیشترین تنش کششی (۲۰۹ مگاپاسکال) کمتر از مقاومت مجاز بتن (۳.۲ مگاپاسکال) و بیشترین تنش فشاری (۷.۶۶ مگاپاسکال) پایین تر از حد الاستیک مجاز (۸.۴ مگاپاسکال) است. همچنین مقادیر کرنش های ایجاد شده در تمام مراحل اجرا (کمتر از ۰.۰۰۳۵) از حد مجاز ترک خوردگی بتن پایین تر بوده و بنابراین احتمال هیچ گونه ترک خوردگی در سازه وجود ندارد و بتن در ناحیه رفتار خطی و الاستیک خود عمل می کند.

کلیدواژه ها:

آب انبارهای زیر زمینی ، پیهای صندوقه ای (Caissons) ، توسعه پایدار ، پایداری سازه ای ، مدل سازی عددی