تخصیص بارآلودگی با مدلسازی کمی و کیفی (مطالعه موردی رودخانه قره سو)

در این تحقیق، نحوه تخصیص بار آلودگی میان منابع آلاینده نقطه ای و غیر نقطه ای رودخانه قره سو در استان کرمانشاه با استفاده از ابزار مدلسازی کمی و کیفی بررسی شده است. محدوده مورد مطالعه ۸۰ کیلومتر از طول رودخانه را شامل می شود. با استفاده از داده های هیدرومتری و آنالیز فیزیکی شیمیایی آب در ۵ ایستگاه نمونه برداری، مدل Qual۲k برای شبیه سازی کیفیت رودخانه به کار گرفته و با داده های سال ۱۴۰۰ واستنجا شد. رودخانه به ۲۰ بازه هیدرولیکی تقسیم و از روش رانگ کوتا با بازه زمانی ۰.۷ دقیقه برای محاسبات عددی استفاده شد. خطای مدل ۲۸ درصد و عدد سازگاری ۳.۴۷ محاسبه شد. ضریب هوادهی بین ۰.۲۲ تا ۰.۴۲۵ در واحد روز متغیر بود و بر این اساس بازه های بحرانی خودپالایی برای پارامترهای COD، BOD، نیترات و فسفات تعیین گردید. شاخص کیفیت آب (WQI) در شرایط فعلی از نسبتا بد تا خیلی بد ارزیابی شد. با کاهش ۹۹% آلودگی منابع نقطه ای و ۵۰% منابع غیر نقطه ای می توان به غلظت اکسیژن محلول بیش از ۷ میلی گرم بر لیتر و کیفیت آب نسبتا خوب رسید. همچنین، نتایج نشان داد اکسیژن محلول بیش از آنکه به ضریب هوادهی وابسته باشد، تابعی از دبی بالادست است.

کلیدواژه ها:

مدلسازی کمی کیفی ، مدلسازی ، رودخانه ، رودخانه قره سو ، تخصیص بار ، آلودگی ، مدیریت کیفیت آب