تاثیر مقایسه ای تمرین هوازی و تمرین تناوبی شدید روزانه بر بیماران نارسایی قلبی و بهبود فاکتورهای قلبی و کسر جهشی

نارسایی قلبی یکی از مهمترین مشکلات سلامت عمومی در جهان است که با کاهش توانایی پمپاژ قلب و کاهش کیفیت زندگی بیماران همراه است. ورزش درمانی به عنوان یکی از روشهای موثر در بهبود عملکرد قلبی و فاکتورهای همودینامیک شناخته شده است. این مطالعه با هدف مقایسه اثرات تمرین هوازی و تمرین تناوبی شدید روزانه (HIIT) بر بیماران مبتلا به نارسایی قلبی انجام شد. در یک کارآزمایی بالینی فرضی، ۶۰ بیمار نارسایی قلبی با کسر جهشی (EF) کمتر از ۴۰ به سه گروه شامل تمرین هوازی، تمرین HIIT و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی طی ۱۲ هفته ۵ روز در هفته و هر جلسه ۴۵ دقیقه اجرا شد. متغیرهای اندازه گیری شامل کسر جهشی، حجم ضربه ای، فشار خون و VO۲max بودند. یافته های فرضی نشان داد که هر دو روش تمرینی موجب بهبود معنی دار EF و فاکتورهای قلبی شدند، اما گروه HIIT افزایش بیشتری در EF و VO۲max نسبت به گروه هوازی نشان داد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که تمرین تناوبی شدید روزانه می تواند به عنوان یک روش موثر برای بهبود عملکرد قلبی بیماران نارسایی قلبی مطرح شود.

کلیدواژه ها:

نارسایی قلبی ، تمرین هوازی ، تمرین تناوبی شدید (HIIT) ، کسر جهشی ، بازتوانی قلبی