نقش مکمل مسیرهای متابولیکی قارچ ها و باکتری ها در افزایش فرایندهای زیست پالایی ترکیبات پیچیده

زیست پالایی میکروبی به عنوان رویکردی پایدار در پاکسازی زیست محیطی، بر توان طبیعی قارچ ها و باکتری ها در تجزیه آلاینده های آلی و غیرآلی استوار است. این فناوری در قالب روش های در محل و خارج از محل، شامل بیوونتینگ، بیواسپارژینگ، بیوآگمنتیشن، فیتوری مدیشن، مایکوری مدیشن و فایکوری مدیشن، موجب حذف آلاینده ها از خاک و پساب می شود. قارچ های پوسیدگی سفید با آنزیم های اکسیداتیو مانند لاکازها و پراکسیدازها، ترکیبات آروماتیک را تجزیه کرده و باکتری ها با مسیرهای متابولیکی انعطاف پذیر در حذف ترکیبات نفتی و فلزات سنگین موثرند. تشکیل کنسرسیوم های قارچ-باکتری باعث افزایش پایداری و کارایی سامانه می شود. به تازگی، مهندسی ژنتیک، نانوفناوری و بیوراکتورهای هوشمند با بهینه سازی شرایط زیستی موجب ارتقای عملکرد زیست پالایی شده اند. تلفیق تحلیل داده، مدل سازی کمومتریکس و زیست اطلاعات نیز ابزارهای پیش بینی و ارزیابی دقیق ایجاد کرده اند. این فناوری در مسیر ادغام علوم میان رشته ای، به منظور توسعه سامانه های پالایش گر با توان متابولیکی بالا و پایداری اکولوژیکی پیش می رود و نقشی بنیادین در تحقق توسعه پایدار و بازسازی اکوسیستم ها دارد.

کلیدواژه ها:

پسماند های صنعتی ، زیست پالایی میکروبی ، تجزیه زیستی