تحلیل پیوند امور فرهنگی و حسابداری مالی در شهرداری ها

شهرداری ها به عنوان نهادهای عمومی غیردولتی، نقشی فراتر از ارائه خدمات عمرانی و زیرساختی بر عهده دارند و به طور فزاینده ای به عنوان متولیان اصلی توسعه فرهنگی و اجتماعی در مقیاس محلی شناخته می شوند. با این حال، ماهیت ناملموس، بلندمدت و ارزش محور فعالیت های فرهنگی، چالش های منحصربه فردی را برای نظام های حسابداری سنتی شهرداری ها ایجاد می کند. این نظام ها که عمدتا برای ثبت و گزارشگری دارایی های فیزیکی و تراکنش های مالی ساده طراحی شده اند، در ارزیابی اثربخشی، سنجش بازده اجتماعی سرمایه گذاری و تامین شفافیت و پاسخگویی در حوزه فرهنگ با نارسایی های جدی مواجه هستند. این مقاله با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مرور گسترده ادبیات نظری و پژوهش های پیشین، به واکاوی این چالش ها می پردازد. مسئله اصلی پژوهش این است که چگونه می توان نظام حسابداری شهرداری ها را به گونه ای تطبیق داد که علاوه بر ثبت رویدادهای مالی، قادر به ارزیابی اثربخشی، شفافیت و پاسخگویی در حوزه امور فرهنگی باشد. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای سنتی حسابداری دولتی (نقدی و نقدی تعدیل شده) برای مدیریت مالی امور فرهنگی ناکارآمد هستند. در مقابل، الگوهای نوین مانند حسابداری تعهدی کامل، بودجه ریزی بر مبنای عملکرد، حسابداری اجتماعی و به کارگیری ابزارهایی نظیر کارت امتیازی متوازن، می توانند چارچوب مناسبی برای همسوسازی اهداف فرهنگی با الزامات مالی فراهم آورند. این مقاله نتیجه گیری می کند که گذار از یک رویکرد هزینه محور به یک دیدگاه ارزش محور در حسابداری فرهنگی شهرداری ها، یک ضرورت راهبردی است که نه تنها به بهینه سازی تخصیص منابع کمک می کند، بلکه زمینه را برای تقویت سرمایه اجتماعی و توسعه پایدار شهری فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

حسابداری شهرداری ، امور فرهنگی ، حسابداری تعهدی ، بودجه ریزی بر مبنای عملکرد ، حسابداری اجتماعی ، مدیریت مالی بخش عمومی