مطالعه شباهت های ژنتیکی و تجزیه و تحلیل تبارشناختی شترهای تک کوهانه و دوکوهانه ایرانی با هفت گونه اصلی موجود در خانواده شترسانان بر اساس ژنوم میتوکندریایی
محل انتشار: مجله تحقیقات تولیدات دامی، دوره: 14، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 47
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ARGU-14-3_001
تاریخ نمایه سازی: 22 آذر 1404
چکیده مقاله:
توالیهای ژنوم کامل میتوکندریایی هفت گونه اصلی شترسانان شامل Vicugna vicugna، Lama guanicoe، Vicugna pacos، Lama glama، Camelus ferus، Camelus dromedarius، Camelus bactrianus، چهار شتر تک کوهانه و شش شتر دوکوهانه ایرانی همراه با توالیهای ۱۳ ژن رمزگر (PCGs) بهازای هر ژنوم از سایت NCBI استخراج شدند. همچنین، مجموعهای از ۳۱۰۰ چندشکلی تک نوکلئوتیدی (SNP) از توالیهای کامل گونههای مورد بررسی تهیه شد که پس از فیلتراسیون، برای ساخت ماتریس روابط ژنومی مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج ترسیم درخت های تبارشناختی بر اساس توالی های کامل، دو خوشه اصلی همراه با چند زیر خوشه را نشان داد، بهشکلی که گونههای Vicugna vicugna، Lama guanicoe، Vicugna pacos، Lama glama و Camelus ferus، یک شاخه اصلی و باقی گونههای تک کوهانه (Camelus dromedarius) و دوکوهانه (Camelus bactrianus) همراه با Camelus ferus، یک زیر شاخه اصلی دیگر با چند زیر شاخه تشکیل دادند. درصد تشابه ژنتیکی بین هفت گونه اصلی و گونههای ایرانی بین ۴/۸۲ تا ۱۰۰ درصد متغیر بود. توالیهای نوکلئوتیدی و آمینواسیدی ژن های رمزگر، خوشه بندی مشابه با توالیهای کامل نشان دادند. ژن ATP۸، بیشترین و ژن COX۱، کمترین تنوع ژنتیکی را داشتند. ترسیم نقشه حرارتی و نمودار PCA مبتنی بر داده های SNP و نمودار سطحی شباهتهای نوکلئوتیدی، نتایج مشابهی داشت. یافته های این مطالعه نشان داد که مقایسه توالیهای ژنوم میتوکندریایی می تواند گونههای اصلی خانواده شترسانان را به صورت قوی طبقه بندی کند و روابط تکاملی آن ها را روشن سازد. این تحقیق، بینش های ارزشمندی برای مطالعات آینده در زمینه ژنتیک و تکامل شترسانان فراهم می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مصطفی هاشمی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
احمد احمدی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
پویا زمانی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
محمد حسین فردوسی
واحد ژنتیک و اصلاح نژاد حیوانات (AGBU)، دانشگاه نیوانگلند، آرمیدال، استرالیا
رامین عبدلی
مرکز تحقیقات ابریشم کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، گیلان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :